DUBAI: Buhay 2014 (FEBRUARY)

Wala naman nangyari... Nagcelebrate lang ako mag isa ng balentayms.

tulog...

pasok sa trabaho...

kain...

repeat til feb 28.

Thanks sa pagbasa ng blog ko.

Mga Komento

Mag-post ng isang Komento

Mga sikat na post sa blog na ito

Unang HALAKHAK ni Barbara!

Imahe
Badnews pare! ito ang isang mensahe na nabasa ko galing sa isang kaibigan after ko magising sa mahabang tulog sa malamig na kwarto na merong bed bugs. Pag mga ganyang uri ng mensahe at galing pa sa isang kaibigan, sigurado malulungkot ka, badnews ba naman eh! pero kung galing sa kaaway, sigurado abot langit ang iyong tuwa... ganyan ang ugali ng pinoy! hahahahaha! Ikwento ko nalang kung panu kami nagkakilala ng kaibigan kong 'to, kung panu kami naging close sa internet at kung panu kami mag GAGUHAN sa internet or sa personal man... Noong una ko siyang nakikita sa isang website ng mga matatalino, hindi ko aakalain na magiging kaibigan ko to... kasi kung magpost ay sobrang bihira.. bihira magpost kasi yung forum na andun ako ay para lang sa mga gwapo... siguro nahihiyang magpost kaya panay daan lang yong post niya ("padaan" at meron emoticon)! at alam niyo na siguro kung bakit... =)) Hindi ko na maalala kung kelan kami naging close ni kaibigan, basta naging magkaibigan n...
Magbasa nang higit pa

Part Three: Kwentong hindi mapupulutan ng aral. bow!

Imahe
Habang nakaupo sa loob ng airport, medyo nakaramdam na ako ng gutom dahil alas tres na ng hapon. Sakto naman na dumating yung dalawang babae na kasabay namin papuntang dubai na meron dalang pagkain, nag alok sila sa amin ni Bogart na kumain daw kami... pero dahil sa mahiyain kaming dalawa, hindi kami kumuha ng french fries na binili sa mc donalds, gusto pa ngang bigyan ni ate si bogart ng 20 hkg dollars, pero mahiyain talaga si bogart kaya hindi niya ito tinanggap. Niyaya ko si Bogart na bumili na rin kami ng makakain at sobrang gutom na ako, sumama naman si bogart sa akin at sabay kaming naghanap ng mabibilhan ng kakainin. Paikot-ikot kami sa loob ng airport at napuntahan namin yung parang foodcourt dun na maraming foodchain, then nung nakahanap na kami ng gusto naming bilhin, naghanap uli kami ng pinakamalapit na money changer, at hayun konting lakad lang may nakita kaming chinese na nagdedate sa isang table, lintek! ano ba tong pinagkekwento ko...lols! sa hindi kalayuan nung nagde...
Magbasa nang higit pa

Part TWO: Ang Araw kung saan ako sumakay ng eroplano palabas ng Pilipinas kong Mahal

Imahe
Habang nakaupo at nag iisip ng kung ano ano... biglang may nagsalita sa mikropono na ang aming sasakyang eroplano ay boarding na, ibig sabihin nun, pwede na kami pumasok sa loob at umupo at magrelax sa parang malaking bus sa EDSA. Iba yung way ng mga nasa business class, iba rin yung way ng mga nasa economy class..  Ang kaibahan lang ng business class, malayang nakakagalaw ang paa nila, malaki ang espasyo na parang pwede ka ng humiga..hehe! then ang iba pa ay sa pagkain at alak.. syempre nagbayad sila ng mahal kaya mahal din yung kakainin nila at iinumin.. at yung lcd monitor din pala nila mas malaki kesa sa economy class... take note, lahat ng upuan meron lcd monitor na touch screen, im not sure kung 7" ba yun o 8", basta kayo na bahala magsukat pag nakapag abroad din kayo...(magdala kayo tape measure) hahaha XD  Dumating ang 8:35am, nag salita na ang piloto at mga cabin crew na ayusin na lahat ng seatbelt at maya maya lilipad na kami, then magsasalita ulit ang babae...
Magbasa nang higit pa